در تاریخ اقتصاد ایران، املاک و مستغلات همواره مقدسترین دارایی بودهاند. برای دههها، باور عمومی بر یک اصل استوار بوده است: «خاک خیانت نمیکند». در تمامی بحرانهای تورمی، تنشهای ژئوپلیتیک و دورههای بیثباتی، مسکن به عنوان لنگرگاه نهایی حفظ ارزش پول عمل کرده است. حتی در جریان درگیریهای نظامی محدود گذشته، بازار به سرعت این تنشها را به عنوان «نوسانات گذرا و کوتاهمدت» قیمتگذاری کرد؛ در نتیجه ….
برای خواندن ادامه مقاله کلیک کنید
