سطوح عرضه و تقاضا به زبان اجرایی: تعریف، ترسیم زون با ATR، ERC/Retest، همخطی HTF و LTF و چکلیست سریع ۲۰۲۵.
درباره نویسنده | کامران انصاری
من کامران انصاری، مشاور و تحلیلگر بازارهای مالی و کسبوکار در «مهارتهای تجاری» هستم. تمرکز من بر خوانش سطوح عرضه و تقاضا و چارچوبهای Price Action (پرایساکشن) است تا تصمیمها بر داده تکیه کند. در تحلیلهای سیاسی و تاریخی، رصد سناریوهایی مانند ریزش بورس ۱۳۹۹ و آغاز رکود مسکن ۱۴۰۲ به من کمک کرده تصویر جامعتری از چرخهها ارائه دهم.
با صدها ساعت همراهی با سرمایهگذاران و کارآفرینان، تلاش میکنم مسیر سرمایهگذاری هوشمندانه و مدیریت ریسک/ریوارد را برای هر فرد با توجه به شرایط اقتصادی و سطح ریسک شخصی شفاف کنم. در مطالب آموزشی، مفاهیم Supply & Demand و همخطی HTF/LTF را به صورت اجرایی به کار میگیرم. برای دسترسی به تحلیلهای اختصاصی و مشاوره حرفهای، اشتراک وبسایت را فعال نمایید؛ هماکنون نیز از طریق آیکون واتساپ در سایت در دسترس هستم.
مقدمه: چرا Supply & Demand در ۲۰۲۵ مهمترین مهارت پرایساکشن است؟
در سال ۲۰۲۵، بازارها با نوسان مقطعی و نقدشوندگی نامتوازن روبهرو هستند؛ جاییکه تنها خواندن سطوح عرضه و تقاضا به عنوان زونهای اجرایی میتواند تصمیم را از حدس جدا کند. رویکرد Price Action وقتی دقیق میشود که بدانیم کجا عدم تعادل شکل گرفته و کجا پذیرش قیمت رخ میدهد؛ به همین دلیل Supply & Demand هسته تحلیل عملی است؛ نه یک عنوان تئوریک. در همین راستا، این مطلب، چارچوبی حرفهای و قابلاندازهگیری ارائه میکند.
در ادامه، با تمرکز بر ترسیم زونهای استاندارد و اجرای HTF/LTF، یاد میگیرید Base، ERC و Retest را شناسایی کنید، پهنای منطقی زون را با ATR بسنجید و Invalidation عددی و نسبت ریسک/ریوارد را پیش از ورود تعریف نمایید. این ترکیب، یک مسیر آموزشی تخصصی میسازد که نیاز واقعی کاربر، یعنی تصمیمسازی شفاف، قابلیت تکرار و ارزیابی را برآورده میکند.
سطوح عرضه و تقاضا چیست؟ تفاوت «زون» با «خط» در پرایساکشن
در پرایساکشن، سطوح عرضه و تقاضا ناحیههایی هستند که توازن سفارشها تغییر میکند و قیمت به طور قابل مشاهده واکنش نشان میدهد. به جای یک نقطه دقیق، ما با «زون» طرفیم؛ پهنهای که هستهاش از همگرایی کلوزهای متعدد ساخته میشود و لبههایش با رد قیمت (Wick Rejection) مشخص میگردد. این تعریف با زبان بینالمللی Supply & Demand همخوان بوده و به شما کمک میکند رفتار بازار را بدون حدس و گمان، در چارچوبی Price Action محور بخوانید.
تفاوت زون با خط در کاربرد اجرایی است: «خط» روی یک پیکسل حساس بوده و با نفوذهای کوچک خطا میدهد؛ اما «زون» نویز را جذب میکند و معیار پذیرش/عدمپذیرش را با Close Confirmation نشان میدهد. ترسیم درست یعنی مرزها را حول میانگین کلوزها بگذارید و لبهها را با سایههای ردکننده مشخص کنید تا «خطای لمسهای تصادفی» کاهش یابد. نتیجه، یک نقشه عملی برای ترسیم زون و زمانبندی تصمیم است که با جستوجوهای کاربر و نیاز واقعی او، تعریف دقیق و اجرای قابل سنجش، هماهنگ میشود.
اجزای زون استاندارد: Base، Imbalance (ERC) و Follow-Through
برای اجرای دقیق پرایساکشن بر پایه Supply & Demand باید زنجیره شکلگیری زون را مرحله به مرحله ببینیم: Base به عنوان هسته، Imbalance / ERC به عنوان جابهجایی جهتدار و Follow-Through به عنوان تأیید پایداری حرکت. این چارچوب، ترسیم زون و تصمیمسازی را قابل سنجش میکند.
1) Base؛ هسته تراکم و مرجع ترسیم
در یک زون معتبر ابتدا فاز Base پدیدار میشود؛ جایی که بازار وارد تراکم شده و انرژی میسازد. برای تعیین مرز داخلی، روی خوشه کلوزها تمرکز کنید و لبهها را با نشانههای Wick Rejection پالایش نمایید. معیارهای پایه: ریتم یکنواخت کندلها و پهنای منطقی تراکم متناسب با نوسان. خروجی این گام، مرجع شفاف برای ترسیم زون و اندازهگیری پهنای قابل دفاع خواهد بود.
2) Imbalance / ERC؛ جابهجایی دامنه و تعریف سمت غالب
پس از Base معمولا Expansion Range Candle (ERC) ظاهر میشود و Imbalance را ثبت میکند. هرچه Range کندل نسبت به میانگین اخیر بزرگتر و بازگشت فوری ضعیفتر باشد، کیفیت زون بالاتر است. برای کمیسازی، از ATR کمک بگیرید: اگر دامنه ERC > k × ATR (به صورت محافظهکار k≈1.2–1.5)، احتمالا جابهجایی معنادار خواهد بود. نتیجه این مرحله، مشخص شدن سمت غالب و مرز بیرونی سطوح عرضه و تقاضا میباشد.
3) Follow-Through؛ تأیید رفتاری و دوام سناریو
اعتبار پایدار زمانی شکل میگیرد که Follow-Through با کلوزهای همجهت ادامه پیدا کند و آزمون دوباره سطح با Close Confirmation تأیید شود. به کاهش سایهها روی لبه و ماندگاری قیمت خارج از پهنه دقت کنید. نبود تداوم، False Breakout را محتمل میکند و نیاز به بازنگری سناریو دارد. هدف این گام، تبدیل مشاهده به سیگنال اجرایی با ریسک قابل اندازهگیری است.
4) چکپوینتهای عینی برای اعتبارسنجی زون
- تعداد واکنشهای مستقل و فاصله زمانی مناسب میان برخوردها
- همجهتی HTF/LTF و اجتناب از اقدام خلاف بستر
- وجود Retest خوانا با Close Confirmation نزدیک لبه
- همخوانی پهنای زون با ATR و نبود حساسیت افراطی به یک پیکسل
5) روند کار گام به گام
- در HTF Base خوانا را بیابید و خوشه کلوزها را مرکز قرار دهید.
- ERC را مشخص کنید و مرز بیرونی زون را از روی Imbalance تنظیم نمایید.
- پهنای زون را با ATR اندازه بگیرید و نسبت ریسک/ریوارد را پیش از ورود بسنجید.
- در LTF منتظر Retest و Close Confirmation بمانید؛ سپس با تریگر همجهت اقدام کنید.
آیا intersection دو کندل در HTF «زون» است؟
در پرایساکشن، intersection دو کندل در HTF بهتنهایی «زون» محسوب نمیشود؛ این همپوشانی زمانی اعتبار دارد که از دل یک بستر Base بیرون آمده و شواهد رفتاری بعدی آن را پشتیبانی کند. آنچه اهمیت دارد «کیفیت همپوشانی» است: تمرکز بر بدنهها (نه صرفِ سایهها) و وجود Overlap معنادار پیرامون خوشه کلوزها. اگر پس از همپوشانی، کندل Expansion Range Candle (ERC) شکل بگیرد و عدمتعادل (Imbalance) را نشان دهد، مرز بیرونی محتمل برای Supply & Demand ساخته میشود؛ در غیر این صورت، صرفا با یک نوسان گذرا مواجهیم. در این مرحله، تفاوت میان Wick Rejection صرف و پذیرش واقعی قیمت، مرز تشخیص سطح خواهد بود.
اعتبار «زونِ اینترسکشن» با رفتار بعد از آن سنجیده میشود: نیاز به Follow-Through دارید؛ یعنی چند کلوز همجهت که بیرون از پهنه بمانند و بازگشت تند نداشته باشند. سپس، در مراجعه مجدد قیمت، Close Confirmation نزدیک لبه باید دیده شود تا نقش سطح پذیرفته شود. برای اجرای عملی، همخطی HTF → LTF ضروری است؛ در LTF به دنبال تریگری باشید که رد تلاش خلاف جهت را روی لبه نشان میدهد (مثلا شکست ساختار خرد و ناتوانی بازار در بازپسگیری زون). اگر کل این زنجیره از Base تا ERC و Follow-Through یکپارچه بود، اینترسکشن میتواند به عنوان زون استفاده شود؛ اما اگر همپوشانی صرفا در سایهها رخ داده، کلوزها پراکندهاند یا ماندگاری بیرون از پهنه ضعیف است، با یک محل توجه طرفید نه سطح قطعی Price Action.
آموزش ترسیم زون Supply/Demand: گام به گام با ATR و مرزهای دقیق
هدف این راهنما ساختن زون عرضه و تقاضای قابلاجراست؛ زونی که با ATR پهنای منطقی دارد، مرزهایش بهصورت داخلی/خارجی تعریف شده و در همخطی HTF/LTF به تریگر عملی میرسد. خروجی، چارچوبی تکرارپذیر برای تصمیمهای Price Action خواهد بود.
۱) قاب تحلیلی و فریم مرجع
ابتدا دارایی و Higher Timeframe (HTF) را مشخص کنید تا نویز کاهش یابد. سپس Lower Timeframe (LTF) را برای اجرای دقیق برگزینید. همراستاسازی HTF/LTF باعث میشود زون شما از یک «شکل روی چارت» به الگوی اجرایی تبدیل شود.
هرجا تعارض دیدید، به HTF وفادار بمانید و در LTF تنها همجهتِ بستر وارد شوید. این همخطی، کیفیت Supply & Demand را بالا میبرد.
۲) یافتن هسته (Base) و مرکز زون
به دنبال تراکم کلوزها و بدنههای متوازن بگردید؛ جایی که بازار مکث کرده است. مرکز زون را حول Cluster of Closes تعریف و لبهها را با Wick Rejection پالایش کنید تا لمسهای تصادفی حذف شوند.
دو علامت کیفیت: ریتم یکنواخت کندلها و کاهش شیب نوسان. اینها نشان میدهد Base نقش «هسته تصمیم» را دارد.
۳) تعریف مرز داخلی و مرز خارجی
مرز داخلی را نزدیک خوشه کلوزها قرار دهید تا مرجع Close Confirmation باشد. مرز خارجی را در جایی بگذارید که آخرین رد قیمت معنیدار (یا آخرین بدنه کشیده) دیده میشود.
اولویت با بدنههاست نه صرفا سایهها؛ زیرا مرجع پذیرش/عدم پذیرش قیمت، بسته شدن کندل است. این کار حساسیت به «یک پیکسل» را کم میکند.
۴) سنجش پهنای زون با ATR
از Average True Range (ATR) همان تایمفریم استفاده کنید. پهنای زون را حدود ۱ تا ۱.۵× ATR تنظیم کنید تا نفوذ طبیعی جذب شود و Stop Loss ساختاری و منطقی باقی بماند.
اگر بازار پرنوسان است، به سمت ۱.۵× ATR متمایل شوید؛ در بازار کمنوسان، ۱× ATR کافی خواهد بود. هدف، تعادل بین فیلتر نویز و دقت اجرا است.
۵) اعتبارسنجی با Imbalance و ERC
پس از Base باید نشانه Imbalance ببینیم؛ ظهور Expansion Range Candle (ERC) مرز بیرونی را تثبیت میکند. هرچه Range ERC نسبت به میانگین اخیر بزرگتر و بازگشت فوری ضعیفتر باشد، وزن زون بالاتر است.
بدون ERC/Imbalance، زون هنوز «کاندید» است، نه سطح معتبر. این حلقه، Supply & Demand را از حدّ یک خط به زون اجرایی ارتقا میدهد.
۶) پیگیری حرکت و Retest هوشمند
اعتبار با Follow-Through ساخته میشود: چند کلوز همجهت بیرون از زون و سپس Retest با Close Confirmation نزدیک لبه. اگر بازگشت سریع و تیز به داخل رخ دهد، احتمال False Breakout بالاست و باید نقشه را بازنگری کنید. روی لبهها به کاهش سایهها و پایداری کلوزها توجه کنید؛ اینها نشانه پذیرش سطحاند.
۷) تریگر در LTF و مدیریت ریسک
در LTF تنها همسو با HTF وارد شوید: شکست ساختار خرد، rejection واضح در لبه یا break-and-retest میتواند تریگر باشد. Position Sizing را بر مبنای فاصله تا Invalidation (مرز داخلی یا کمی فراتر از آن) بچینید تا نسبت ریسک/ریوارد اندازهگیریپذیر بماند.
ورود پلهای و خروج مرحلهای (Partial TP + جابهجایی استاپ) نوسان اجرایی را کنترل میکند.
۸) بازترسیمی زون و نگهداری کیفیت
زون «ثابت» نیست؛ با داده جدید باید بازترسیم شود. اگر کلوزهای مخالف به طور پایدار درون پهنه شکل گرفت، زون فرسوده شده و مرزها باید بازتنظیم گردند. اگر Imbalance جدیدی شکل گرفت، مرجع بیرونی را بهروز نمایید.
ثبت تغییرات و نتایج در ژورنال، کیفیت Price Action شما را قابل پیگیری میکند.
اعتبارسنجی زون: Retest، Close Confirmation و تفکیک شکست معتبر/کاذب
اعتبار یک زون زمانی تأیید میشود که پس از عبور اولیه، بازار به مرز برگردد و Retest منظم انجام دهد؛ این بازگشت باید با Close Confirmation روی یا بیرون مرز همراه باشد تا «پذیرش سطح» را نشان دهد. اگر کلوز در همان سمت زون تثبیت شد و دنباله Follow-Through شکل گرفت، احتمال Valid Breakout بالاتر است. در پرایس اکشن حرفهای، تکیه بر بدنهها مهمتر از سایههاست؛ چون بسته شدن کندل نشاندهنده پذیرش/عدمپذیرش است. در کنار آن، رفتار حجم و کاهش Wick Rejection روی لبه، شواهد تکمیلی برای اعتبار سطوح عرضه و تقاضا فراهم میآورد.
برای تفکیک شکست معتبر از شکست کاذب، به ماندگاری قیمت بیرون زون و کیفیت واکنش روی لبه دقت کنید. False Breakout معمولا با یک کلوز منفرد، بازگشت تند به داخل و سایههای بلند شناخته میشود؛ در مقابل، شکست معتبر با چند کلوز همجهت و Retest موفق تثبیت میشود. اگر پس از بازگشت، بازار نتوانست زون را پس بگیرد و تلاشهای خلاف جهت رد شد، احتمال ادامه سناریو تقویت میشود. به صورت اجرایی، نقطه Invalidation را پشت مرز داخلی بگذارید و ورود را همسو با بستر Supply & Demand در تایمفریم پایینتر زمانبندی کنید. این رویکرد، تصمیم را از حدس دور میکند و نسبت ریسک/ریوارد را پیش از اقدام، قابلاندازهگیری نگه میدارد.
اجرای چندتایمفریمی: HTF برای بستر، LTF برای تریگر ورود
در رویکرد Supply & Demand ابتدا جهت و بستر را در HTF میسنجیم و سپس اجرا را به LTF میسپاریم. در قاب بالادستی، زونهای معتبر را بر پایه تراکم کلوزها و رد قیمت ترسیم کنید و تنها زمانی به سراغ ورود بروید که ساختار با Multi-Timeframe Analysis همراستا باشد. روی HTF کیفیت حرکت را با Follow-Through بسنجید؛ اگر شکست ساختار با Break of Structure (BoS) همراه شد و ماندگاری بیرون زون دیدید، «سمت غالب» مشخص است. در این مرحله، تمرکز بر Price Action خام و مرزهای داخلی/خارجی زون است تا از تفسیرهای حدسی دور بمانید. HTF چارچوب سناریو را میدهد و LTF فقط محل زمانبندی دقیق است؛ نه تغییر نظر.
در LTF به دنبال «تریگرهای همسو» باشید: رد تلاش خلاف جهت روی لبه، Close Confirmation پس از retest و شکست ساختار خرد. برای مدیریت ریسک، حد ضرر را پشت مرز داخلی بگذارید و اندازه موقعیت را با فاصله تا Invalidation تنظیم کنید تا نسبت ریسک/ریوارد سنجشپذیر بماند. ورود مرحلهای کنار زون و خروج پلهای در اهداف منطقی، دوام پلن را بالا میبرد. اگر داده جدید در LTF خلاف بستر HTF بود، اجرا را متوقف سازید؛ هماهنگی قابها یک اصل است. اجرای چندتایمفریمی وقتی میدرخشد که «بستر» را HTF تعیین کند و «تریگر» را LTF؛ این تفکیک از سیگنالهای شلوغ جلوگیری میکند و دقت تصمیمهای Price Action را بالا میبرد.
مدیریت ریسک روی زون: Invalidation، R/R≥1:2، Position Sizing
برای هر زون عرضه و تقاضا ابتدا مرجع Invalidation را عددی کنید: جایی که با نقض آن، سناریو بیاعتبار میشود. حد ضرر (Stop Loss) باید پشتِ مرز داخلی/خارجی زون و بر پایه بدنهها تنظیم شود تا «پذیرش قیمت» سنجیده بماند. سپس نسبت Risk/Reward (R/R) را پیش از ورود محاسبه نمایید و تنها ستاپهایی را اجرا کنید که R/R≥1:2 میدهند؛ این فیلتر، هم کیفیت تصمیمهای پرایساکشن را بالا میبرد و هم از کشیده شدن به معاملات حاشیهای جلوگیری میکند. دو علامت حیاتی موفقیت: تثبیت Close Confirmation در سمت صحیح و تداوم Follow-Through پس از شکست معتبر.
گام بعد، Position Sizing است: اندازه موقعیت را از «فاصله ورود تا Invalidation» استخراج کنید تا ریسک هر معامله ثابت بماند. اگر نوسان بالاست، اندازه را کوچکتر نموده و از ATR همان تایمفریم برای همخوانی پهنای زون با استاپ بهره بگیرید. ورود مرحلهای کنار لبه و برداشت سود پلهای (Partial TP) به کاهش افت سرمایه کمک میکند. وقتی داده جدید خلاف سناریو شد، بدون تردید «خروج بر مبنای قانون» را اجرا کنید؛ پایبندی به Invalidation و R/R مهمتر از درست بودن پیشبینی است و در بلندمدت منحنی سرمایه را پایدار نگه میدارد.
دو سناریوی واقعی: اجرای زون تقاضا و عرضه از HTF→LTF
سناریوی زونِ تقاضا (Demand): در HTF روزانه یک Base فشرده با ERC صعودی میبینیم؛ قیمت بالای مرز خارجی میماند و Follow-Through شکل میگیرد. در LTF 15m اولین Retest به لبه داخلی با Close Confirmation پذیرفته میشود؛ تریگر ورود پس از Break of Structure (BoS) خرد فعال و حد ضرر پشت مرز داخلی قرار میگیرد. با ATR همان تایمفریم، پهنا را میسنجیم و فقط ستاپ با R/R≥1:2 را میپذیریم؛ خروج پلهای کنار مقاومتهای نزدیک، ریسک اجرایی را مدیریت میکند.
سناریوی زونِ عرضه (Supply): در HTF هفتگی یک ناحیه عرضه با Imbalance نزولی میسازد و چند کلوز زیر زون، «سمت غالب» را تأیید میکند. روی LTF 1h هر Liquidity Grab بالای لبه که سریعا با Close زیر زون رد شود، تریگر Price Action برای فروش است. حد ضرر بالای مرز خارجی، هدفها بر اساس ساختار سویینگ و Risk/Reward چیده میشوند. همجهتی HTF/LTF و پایبندی به Invalidation، کیفیت اجرای Supply & Demand را پایدار نگه میدهد.
۷ خطای پرتکرار در ترسیم/اجرای زون و راهحل سریع
- نادیدهگرفتن HTF: ترسیم زون فقط در LTF باعث نویز میشود. همیشه بستر Higher Timeframe را مرجع بگیرید و سپس تریگر کنید.
- اشتباه در مرزبندی: اتکا به خط نازک به جای زون. مرز داخلی را روی Close Confirmation بگذارید و خارجی را بر پایه Wick Rejection.
- بیتوجهی به Imbalance/ ERC: بدون جابهجایی جهتدار، زون «کاندید» است. کیفیت را با ظهور Expansion Range Candle بسنجید.
- پهنای نامنطقی زون: استاپ تنگ یا گشاد. از ATR همان تایمفریم استفاده نموده و نسبت پهنا/استاپ را ۱ تا ۱.۵× ATR تنظیم نمایید.
- ورود خلاف بستر: تریگر خرید زیر زون عرضه. فقط همسو با Supply & Demand اجرا و خلاف جهت را با Break of Structure (BoS) رد کنید.
- مدیریت ریسک ضعیف: نبود Invalidation عددی و Stop-Loss ساختاری. قبل از ورود R/R≥1:2 را محاسبه و اندازه موقعیت را بر مبنای فاصله تا استاپ تعیین کنید.
- تفسیر اشتباه Retest: لمسِ سایه را قبول میکنید. منتظر Retest با Close Confirmation بمانید؛ Liquidity Grab بدون تثبیت، سیگنال معتبر نیست.
چکلیست سریع: از تشخیص Base تا تریگر LTF
برای اجرای Price Action روی Supply & Demand ابتدا بستر HTF را شفاف نموده و ورود را به LTF بسپارید. تأیید نهایی با Close Confirmation و تریگر با Break of Structure (BoS) انجام میشود.
- HTF Context: سویه را با Follow-Through و کلوزهای پایدار مشخص کنید.
- Base شناسایی: خوشه Closes و ریتم بدنهها را پیدا کنید.
- ERC/Imbalance: وجود Expansion Range Candle و عدمتعادل را بررسی نمایید.
- مرزبندی زون: مرز داخلی برای تأیید کلوز، مرز خارجی برای رد قیمت.
- ATR سنجی: پهنا ≈ ۱–۱.۵× ATR و استاپ ساختاری تنظیم شود.
- Retest هوشمند: انتظار Close Confirmation نزدیک لبه و رد Liquidity Grab.
- LTF Trigger: شکست ساختار خرد یا break-and-retest همسو با HTF.
- ریسک/اندازه موقعیت: Invalidation مشخص، فقط ۱:۲ R/R ≥و Position Sizing دقیق.
دسترسی به نمونههای واقعی و فایلهای تمرینی—خرید اشتراک وبسایت
با خرید اشتراک، به آرشیو نمونههای واقعی پرایساکشن بر پایه Supply & Demand و پک فایلهای تمرینی دسترسی خواهید داشت؛ هر ستاپ با توضیح HTF/LTF و امکان دانلود برای تمرین شخصی ارائه شده است. برای بهبود نرخ موفقیت، روی Backtesting و مرور Case Studies تمرکز کنید؛ این مسیر، یادگیری Price Action را عملی، قابل اندازهگیری و کاملا کاربردی میسازد.
جمعبندی: استاندارد طلایی برای ترسیم و اعتبارسنجی زون در ۲۰۲۵
استاندارد طلایی در پرایساکشن ۲۰۲۵ یعنی ترسیم Supply & Demand به صورت «زون» نه «خط»، اتکا به بدنهها و تأیید با Close Confirmation؛ سپس سنجش پهنا با ATR و همراستاسازی HTF/LTF برای زمانبندی ورود. اعتبار زون زمانی کامل است که پس از Imbalance/ ERC تداوم حرکتی ببینید و در بازگشت، پذیرش سطح با کلوز تأیید شود. مدیریت ریسک با Risk/Reward شفاف و Invalidation عددی، اجرای شما را تکرارپذیر میکند. این چارچوب، از ستاپهای حدسی جلوگیری نموده و یادگیری Price Action را به فرآیندی عملی، قابل اندازهگیری و مقیاسپذیر تبدیل میسازد.
سوالات متداول
- زون بهتر است یا خط؟
برای اجرای دقیق Price Action از «زون» استفاده کنید؛ چون نویز را جذب میکند و با Close Confirmation قابل اعتبارسنجی است؛ درحالیکه خط به نفوذهای جزئی حساس میباشد.
- پهنای منطقی زون را چگونه تعیین کنم؟
از ATR همان تایمفریم کمک بگیرید؛ پهنای ۱ تا ۱.۵× ATR معمولا نفوذ طبیعی را پوشش میدهد و جایِ Stop Loss ساختاری را فراهم میکند. این کار کیفیت Risk/Reward را حفظ میکند.
- کی بفهمم شکست معتبر است؟
وجود Imbalance با یک Expansion Range Candle و تداوم Follow-Through بیرون زون، نشانه اعتبار است. سپس در بازگشت، Close Confirmation نزدیک لبه و همسویی HTF/LTF ورود را توجیه میکند.
- بهترین زمانبندی ورود کِی است؟
پس از تعیین بستر در HTF، در LTF منتظر تریگرهای واضح مانند break-and-retest یا ردِ تلاش خلاف جهت در لبه بمانید. اندازه موقعیت (Position Sizing) را بر مبنای فاصله تا Invalidation تنظیم نمایید.
منابع
نویسنده: کامران انصاری | مشاور و تحلیلگر بازارهای مالی
